خواص دارچین

دارچین، فواید و خواص درمانی

سلام دوست عزیز دوستدار طبیعت؛

دارچین گیاهی است که با طعم و عطر در تهیه بسیاری از دسرها و نوشیدنی ها استفاده می گردد. این گیاه بسیار مفید در درمان بسیاری از بیماریها و مشکلات همچون درمان مشکلات قاعدگی ، درمان اسهال، درمان بیماریهای قلبی،  کمک به هضم غذا، مشکلات ستون مهره ها، بیماریهای آلت مردان، مشکلات روده  و بسیاری موارد دیگر استفاده میشود.

 

تیره گیاه :   .C .verum  J. S. Persl.   ,  C. iners Wight. Ness

نام انگلیسی گیاه :  Cinnamon

نام فارسی گیاه :   دارچین

خواص دارچین

ویژگی های ظاهری دارچین

درختی است کوچک، به ارتفاع 5 تا 7 متر و همیشه سبز که از تمام قسمت­های آن بوی معطر و مطبوع دارچین استشمام می­شود. از مشخصات آن این است که برگهائی به وضع تقریبأ متقابل، بیضوی دراز، نوک تیز، کامل، بی­کرک، صاف و شفاف در سطح فوقانی پهنک و غبارآلود در سطح تحتانی آن دارد. گلهای آن که در فاصله ماه های بهمن تا اوایل فروردین ظاهر می­شود، منظم، نر-ماده، به رنگ سفید مایل به زرد و مجتمع به صورت خوشه منشعب و گرزن دوسویه می­باشد. هر گل آن را پوششی مرکب از 6 کاسبرگ پایا در دو ردیف فرا می­گیرد و درون آنها، 12 پرچم در 4 ردیف به نحوی جای دارد که مجموعأ در 3 ردیف دیده می­شوند زیرا که خارجی ترین ردیف پرچم­ها، ظاهر زبانه ­ای و وضع غیرزایا دارد.

مادگی گل­های آن، دارای تخمدانی یک خانه  است و پس از رسیدن به میوه­ای به صورت سته و به رنگ قهوه ­ای مایل به آبی تبدیل می­گردد که همیشه با کاسه و نهنج گل همراه می­باشد. قسمت گوشت دار میوه نیز رنگ مایل به سبز دارد و درون آن دانه ه­ای با مغز روغنی مشاهده می­گردد. سطح خارجی آنها، رنگ حنائی ولی سطح داخلی آنها، رنگ تیره و قهوه ­ای دارد. بوی آنها مطبوع، طعم آنها معطر و گرم، ملایم و کمی شیرین است ولی تدریجأ تند و سوزاننده می­شود.

روش تکثیر دارچین

تکثیر آن به سهولت با کاشتن دانه یا به طریقه قلمه زدن و خوابانیدن شاخه ه­ای از درخت صورت می گیرد. در مورد اول، دانه­ ها را در زمین­هائی که کود کافی داشته باشد در اوایل ماه مرداد می­کارند. پس از پایان 20 روز، جوانه ه­ایی از آنها خارج می­شود که به سرعت رشد و نمو حاصل می­کند.

اراضی ساحلی، شنی، سیلیسی و آبرفتی، بهترین زمین برای پرورش این درخت است بعلاوه اگر این درخت در مکان آفتابی به نحوی کاشته شود که مستقیمأ در مقابل تابش خورشید قرار گیرد، پوست مرغوب­تر از درختان اماکن سایه­ دار می­دهد. در انتخاب دانه نیز باید دقت کافی بعمل آید زیرا دانه بعضی از نژادهای این درخت، پایه­ هائی بوجود می­ آورد که پوست بسیار خوبی از آنها به دست می ­آید. نخستین برداشت محصول از درختان پرورش یافتۀ چهار ساله صورت می­گیرد. برای این کار ساقه را قطع می­کنند ولی پاجوش­های قوی و خوب آنها را باقی می­گذارند تا از نمو آنها، پایه­ های خوب و مورد استفاده نتیجه گردد.

برای جدا کردن پوست از ساقه، ابتدا برگ و شاخه­ های کوچک را برای مصارف اسانس ­گیری، قطع می­کنند سپس قسمتهای سطحی شاخه­ های نسبتأ قطور را که قبلأ عاری از برگ گردیده، با چاقو تراشیده شکافهای عرضی در مجاور گره­ ها و بعدأ شکاف طولی در پوست شاخه­ ها فراهم می­سازند. با وارد کردن ضرباتی با چوب بر روی شاخه­ ها، ناحیه پوست آنها که همیشه ابکش بدان متصل است، از استوانه مرکزی (چوب) آزاد می­گردد که به سهولت قابل جدا شدن است. قطعات جدا شده پوست یعنی ناحیه چوب پنبه و پارانشیم زیر آن از بقیه قسمت­های پوست، به سهولت میسر گردد. پس از انجام این اعمال، قطعات پوست را خشک می­ نمایند.پوست خشکشده دارچین، به صورت قطعات لوله ­ای شکل در بازرگانی عرضه می­شود.

در ادامه بخوانید:  ماسک های گیاهی زیبایی و طراوت پوست

 

محل رویش دارچین

دارچین بومی سریلانکا و جنوب هند است این درخت در سیلان نیز می روید و پرورش می یابد.

خواص درمانی دارچین

از این گیاه معطر در درمان بسیاری از بیماریها و مشکلات استفاده می گردد . بیماریهایی چون بیماریهای عضلانی، مشکلات ستون مهره ها، پیشگیری از آلزایمر، درمان عفونتها، درمان درد، محافظ قلب، درمان سردرد، مشکلات روده، کمک به سلامت گوارش، دمنوش های از بین بردن استرس و دمنوش های دیابت، زیاد شدن میل جنسی مردان، کمک به چربی سوزی و لاغر شدن، همگی با تاثیر از خواص درمانی این گیاه، درمان می گردند.

اثر فیزیولوژیکی دارچین، مربوط به اسانس و تانن آن است از این جهت به علت دارا بودن این دو ماده، اثر محرک و قابض ظاهر می­کند. دارچین دارای خاصیت تقویت کننده اعمال هضم و جریان گردش خون است و از آن برای رفع سوء هاضمه مخصوصأ در مواردی که با نفخ همراه باشد و به عنوان بادشکن استفاده می­شود. دارچین به علت دارا بودن تانن، برای رفع اسهال، ضعف عمومی بدن و همچنین بندآوردن خون مصرف می­گردد مانند آنکه به پوسیونهای بندآورنده خون افزوده می­شود و به علاوه برای درمان خونروی در فواصل قاعدگی و غیره مورد استفاده قرار می­گیرد.

سایر خواص دارچین

دارچین را معمولأ به مسهل هائی که مصرف آنها با ناراحتی­هائی همراه است و همچنین به مقوی­ های تلخ به منظور مخفی ساختن طعم آنها، می افزایند. اسانس دارچین دارای اثر ضدعفونی کننده ملایم است. از دارچین سیلان، نوعی آب مقطر و تنطور  یک پنجم تهیه می­شود و به علاوه دارچین در فرمول بسیاری از فرآورده­های داروئی نظیر الکلای گاروس، ملیس کمپوزه، الکلای فیوروانتی، شربت رفور کمپوزه، روبارب کمپوزه و غیره و اسانس آن در فرمول الیکسیر دانتیفریس ولدانم دوسیدانهام وارد می­شود.

دارچین در ردیف ادویه معطر قرار دارد و به عنوان چاشنی اغذیه روزانه مورد استفاده قرار می­گیرد. در لیکورسازی و عطرساری نیز مورد توجه است. از تقطیر برگ دارچین و جوانه­ های آن نیز با بخار آب، اسانسی در سیلان و نواحی دیگر تهیه می­گردد که خواص فیزیکی و اختصاصات شیمیائی آن برحسب ناحیه­ای که در آنجا تولید می­شود تفاوت می­نماید. این اسانس به رنگ زرد روشن تا قهوه ­ای تیره است. بو و طعم معطر شبیه بوی میخک دارد. در غالب روغن­ های ثابت و در پروپیلن گلیکول حل می­شود ولی در گلیسیرین غیرمحلول است. از این اسانس، جهت معطر ساختن طعم بعضی از اغذیه و خوشبو کردن آنها استفاده بعمل می­آید.

دارچین و درمان بیماریها

در ادامه به بیماریهایی که دارچین در درمان آنها نقش دارد می پردازیم.

 

 


مطالب زیر را حتما بخوانید

 


 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *